Θέλω να γράψω για εσένα. Για εσένα που ξεκινάς την μέρα δύσκολα. Για εσένα που σου πέφτει βαριά η ζωή. Για εσένα που δεν θέλεις να σηκωθείς από το κρεβάτι. Για εσένα που η θλίψη σου τρώει τα σωθικά.
Κουβαλάς βαριά ιστορία. Ξεκίνησες δύσκολα. Δεν βρήκες την χαρά όταν ήσουν μικρό παιδί, εκεί κοντά στην οικογένεια.
Πέρασες δύσκολα. Πάντα υπήρχαν προβλήματα. Υπήρχαν καβγάδες, φωνές, ασυνεννοησία. Πώς να είσαι καλά με τόσα δύσκολα που βρήκες από την αρχή;
Θέλω να σου πω ότι υπάρχει ελπίδα. Η ζωή είναι δύσκολη όμως υπάρχει ελπίδα. Θα μου πεις ότι αυτά που σου λέω είναι λόγια. Πως είναι δύσκολο να νιώσεις την ελπίδα. Είναι δύσκολο να σκεφτείς ότι υπάρχει φως στο τούνελ της ζωής.
Το φως, αυτό είναι η ελπίδα. Το φως που βαθιά μέσα σου νιώθεις ότι υπάρχει. Το φως που ομορφαίνει τη ζωή, το φως που την μεταμορφώνει. Το φως που υπάρχει μέσα μας και θα μας φωτίσει τη ζωή αν του δώσουμε τον χώρο. Αν αποφασίσουμε να του δώσουμε τον χώρο. Διαλέγοντας ανθρώπους με φως, φίλους με φως, συνοδοιπόρους με φως. Διαλέγοντας να ζούμε την κάθε μέρα μας λουσμένη στο φως.
Ξεκινάμε με μικρά βήματα. Ξεκινάμε μιλώντας για τις δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε σε έναν άνθρωπο που εμπιστευόμαστε και που ο ίδιος έχει έρθει κοντά στο φως. Είναι προϋπόθεση αυτή για να μπορεί να μας βοηθήσει. Δεν μπορεί να μας βοηθήσει κάποιος στην πορεία μας προς το φως, αν δεν έχει κάνει ο ίδιος αυτή την πορεία.
Και συνεχίζουμε. Πώς συνεχίζουμε θα μου πεις; Έχεις μια δυσκολία να συνεχίζεις. Αρχίζεις κάτι και μετά το σταματάς. Σου φεύγει η όρεξη, δεν βρίσκεις νόημα, βαριέσαι. Ίσως το τελευταίο είναι επιτακτικό. Βαριέσαι. Τί είναι αυτό που βαριέσαι; Ίσως δεν σου είχαν δώσει και μεγάλη σημασία όταν ήσουν μικρό παιδί. Ίσως τους έβλεπες τους μεγάλους απλά να ζουν. Δεν τους έβλεπες να έχουν την δύναμη να χαρούν τη ζωή, να τη ζήσουν. Και αυτό σε έθλιβε, σου χάλαγε τη διάθεση. Αλλά ήσουν μικρό παιδί. Δεν σε άκουγαν όταν τους έλεγες ότι θες βόλτα στην ζωή, θες τη χαρά.
Βρίσκοντας όμως τον συνοδοιπόρο που περπατάει προς το φως έχεις ελπίδα. Έχεις την ελπίδα της καινούργιας αρχής, του καινούργιου ξεκινήματος στην πορεία της ζωής. Γιατί τί άλλο είναι η ζωή από μια πορεία προς το φως; Θα είχε άραγε αξία αν ήταν κάτι άλλο. Το λες και ηχεί στα αυτιά σου τόσο όμορφα… «πορεία προς το φως»…
Όμως η πορεία προς το φως έχει τις δυσκολίες της…γιατί πρέπει να την αποφασίζεις κάθε μέρα…
Κάθε μέρα να την αντιμετωπίζεις σαν καινούργια αρχή και καινούργιο βήμα για αυτή την πορεία…